Anayasa Mahkemesi, B. 2 B. 2020/22431 T. 10.01.2024

Mahkemelerin taraflarIn her türlÜ iddialarını karşılama yükümlülükleri olmadığı kabul edilmelidir. Ancak uyuşmazlığın esasının karara bağlanmasında etkili olabilecek iddiaların ilgili ve yeterli bir gerekçeyle cevaplanmaması, idarenin tezlerinin pesinen doğru kabul edilmesi yargı yoluna başvurulmasını anlamsız hâle getirebilir. Mahkemelerin başvurucunun yargı yerine denetlettirmek istediği ve uyuşmazlığın esasını oluşturan meseleyi ciddiyetle ele alarak inceleme yapmalan ve kararlarında bu hususu gerektiği gibi tartışmaları beklenir. Bu bağlamda idari organlarca tesis edilen islemlere karşı açılan davalarda idarece yapılan tespitlerin peşinen doğru kabul edilmesi başvurucuların savunma hakkını önemli ölçüde kısıtlar. İdari islemler hukuka uygunluk karinesinden yararlansa da bu karine idari islemin hukukiliğini inceleyen yargı mercii yönünden geçerli kabul edilemez. Aksi takdirde idari organlara görece üstün bir statü tanınmış olur ki bu durum söz konusu işleme karşı dava açılmasını beyhude bir alaya dönüştürür.

Kararın tam metni: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2024/05/20240531-22.pdf

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI-HUKUKA UYGUNLUK KARİNESİ yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Anayasa Mahkemesi 1. B., B. 2014/18275 T. 4.7.2018

Gerekçeli karar hakkı, yargılamada ileri sürülen tüm iddialara ayrıntılı şekilde yanıt verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Bu nedenle, gerekçe gösterme zorunluluğunun kapsamı kararın niteliğine göre değişebilir ( Mehmet Yavuz, B. No: 2013/2995, 20/2/2014, § 51). Kanun yolu incelemesi yapan mercinin, yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir ( Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, § 57).

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI-GEREKÇELİ KARAR HAKKI yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.