Yargıtay CGK., E. 2019/158 K. 2022/103 T. 17.2.2022

Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.10.1975 tarihli ve 7-9 sayılı kararında “Sanıkla birlikte duruşmaya gelen ve hâkim huzurunda müdafii olarak kabul edildiği sanık tarafından bildirilen vekaletnamesiz müdafinin hükmü temyiz etmesi hâlinde, dosyada sanığın açık bir muhalefeti bulunmuyorsa temyizin geçerli olduğu” sonuca ulaşılmış, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2020 tarihli ve 1421-461 sayılı kararında da “…Müdafilik sıfatının kazanılması ve bu görevin tanıdığı yetkilerin icra edilmesi için taraflar arasında bir vekâlet sözleşmesi gereklidir. Bu sözleşmenin mutlaka noter tarafından düzenlenmiş hatta yazılı bir vekâletname şeklinde olması gerekmemekte ve ceza yargılaması hukukunda avukatın vekil tayin edildiğinin mahkemeye usulüne göre bildirilmesi yeterlidir…” açıklamalarına yer verilmiştir.

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- MÜDAFİLİK SIFATININ KAZANILMASI yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 12. CD., E. 2020/12478 K. 2024/2112 T. 6.5.2024

“Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Batman Medya Gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığın, 26.12.2012 günlü ilk sayfa haberinde sürmanşetten ‘Sır Cinayetten töre çıktı’ başlıklı ve ‘Batman çayı kenarında cesedi bulunan genç kadının 15 yaşındaki Hatice Daşlı olduğu, soruşturmada ilginç ayrıntıların ortaya çıktığı, maktülün 4 aylık hamile olduğu, kadının bir süre önce istemediği biriyle evlendirildiği, sonrasında boşandığı, Diyarbakır’da ailesinin yanına dönen genç kadının bir süre sonra kuzenlerinin tecavüzüne uğradığı ve hamile kaldığı, aile büyüklerinin aldığı kararla öldürüldüğü’ içeriğindeki haberde ayrıca ölen kadına ait ceset yüz kısmının mozaikli, olay yerindeki fotoğrafının ise mozaiksiz olarak gazetede yer aldığı söz konusu olayda o süreçte soruşturmanın henüz devam ettiği, şüphelilerine ulaşılmaya çalışılan bir aşamada, tarafların haber içeriğine göre hareket edip maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engellemeye imkan bulabileceği bir sonuca sebep olacak şekilde soruşturma gizliliğinin ihlal eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 285/1. ve 286/1. maddesindeki gizliliğin ihlali ve ses veya görüntülerin kayda alınması suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Gizliliğin İhlali Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden; Dosya kapsamına göre; sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu Batman Medya Gazetesinin 26.12.2012 tarihli nüshasında “Sır cinayetten ‘TÖRE’ çıktı” başlığı altında yapılan haberde DEDE AZMETTİRDİ, AMCALARI ÖLDÜRDÜ, Batman çayı kenarında kum almaya giden traktör sürücülerinin bulduğu cesedin sırrı çözüldü. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının başlattığı ve Batman ve Diyarbakır emniyetinin ortaklaşa yürüttüğü soruşturmada, ilginç ayrıntılar ortaya çıktı. Yapılan incelemelerin ardından cesedin 15 yaşındaki 4 aylık hamile …ya ait olduğu belirlendi. Yapılan soruşturma kapsamında genç kadının ‘Töre’ cinayetine kurban gittiği belirlendi. Talihsiz kadının bir süre önce istemediği biriyle zorla evlendirildiği ve bir yıl evli kaldıktan sonra anlaşamadığı eşinden boşandığı öğrenildi. Diyarbakır’da oturan ailesinin yanına dönen genç kadının bir süre sonra kuzenlerinin tecavüzüne uğradığı ve hamile kaldığı iddia edildi. Bunun üzerine toplanan aile büyüklerinin aldığı kararla Batman çayı kenarına getirilerek öldürüldüğü öne sürüldü. İddiaya göre …nın dedesi G.D’nin azmettirmesi sonucu cinayeti amcaları H.D ve E.D’nin işlediği iddia edildi. Geçtiğimiz gün dede ve iki amca Diyarbakır’da gözaltına alındıktan sonra tutuklandı. Genç kadına tecavüz ettikleri ileri sürülen kuzenler ise her yerde aranıyor. Olayla ilgili soruşturma sürüyor şeklinde yapılan haberin ve kullanılan dilin soruşturma yapılan kişilerin lekelenme haklarının ihlaline neden olduğu anlaşıldığından mahkûmiyete ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiştir.”

YARGITAY KARARI- SORUŞTURMANIN GİZLİLİĞİNİ İHLAL yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay CGK., E. 2007/195 K. 2007/197 T. 2.10.2007

“Somut olayda, sanığın bir apartmanın üçüncü katında oturan yakınanın evine penceresinden girerek para ve bir kısım eşya ile birlikte aldığı otomobil anahtarıyla evden çıkıp hemen evin önünde otoparkta bulunan aracı çalması eyleminde, araya zaman aralığı girmediği ve fiilin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin bulun-madiği, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu..”

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- ZİNCİRLEME SUÇ yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 10. CD., E. 2020/7807 K. 2022/6171 T. 12.5.2022

Kolluk görevlilerinin 24/08/2014 tarihli istihbari çalışmalarında, kimlik numarası dahil olmak üzere açık kimlik bilgileri ve bulunduğu aracın plakası bilinen sanık …’un Kocaeli iline uyuşturucu madde nakledeceği bilgisi alınması üzerine, il girişinde sanıkların bulunduğu aracın görüldüğü, gerçekleştirilen takip sonucunda aracın durdurulduğu ve önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramada aracın torpido gözünde suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği; adli aramayı gerektiren bu olayda önleme araması kararına dayanılarak yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama ile elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak; olayla ilgili 5271 sayılı CMK’nın 116 vd. maddeleri uyarınca sanıklara yönelik bir adli arama kararı veya yazılı arama emri olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile ve hukuka aykırı aramaya dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanıkların müdafileri ile sanık …’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 12/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

YARGITAY KARARI- HUKUKA AYKIRI ELDE EDİLEN DELİL yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 9. CD., E. 2021/11926 K. 2024/5347 T. 30.5.2024

Sanığın aşamalarda mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunmaları, mahkemece herhangi bir gözlem yapılmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun’un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılarak hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

YARGITAY KARARI- EKSİK GEREKÇE yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay CGK., E. 2020/460 K. 2023/402 T. 12.7.2023

Diğer taraftan, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.04.2008 tarihli ve 81-94 sayılı ile 15.06.2010 tarihli ve 117-146 sayılı kararlarında “asgari hadden” ifadesine yer verilmeden, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza takdir edilmesi hâlinde, bu hususun hâkimin takdirine ilişkin bir husus olarak kabul edileceği ve kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği, buna bağlı olarak da “takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvuruların” reddine karar verilmesinin gerektiği, buna karşın, takdire dayalı bir hususla ilgili olarak hâkimin takdirini ne şekilde kullanacağını açıkça ifade ettikten sonra ve fakat sehven belirttiği takdirin üzerinde ceza tayin etmesi hâlinde ise, sanık aleyhine bir durum yaratılacağı ve bu hukuka aykırılığın, esaslı bir konuya ilişkin olması nedeniyle kanun yararına bozmaya konu edilebileceği kabul edilmiştir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili TCK’nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin suç tarihi (04.10.2015) itibarıyla yürürlükte bulunan ikinci ve üçüncü fıkralarında;

“Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiş olup 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 16. maddesiyle TCK’nın 179. maddesinin ikinci fıkrasına “idare eden kişi,” ibaresinden sonra gelmek üzere “üç aydan” ibaresi eklenerek madde son hâlini almıştır. Üst sınırı 2 yıl hapis cezasını gerektiren suçta suç tarihi gözetildiğinde cezanın alt sınırı, TCK’nın 49. maddesinin birinci fıkrasındaki “Süreli hapis cezası kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz.” düzenlemesi uyarınca 1 ay hapis cezasıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 179. maddesinin ikinci maddesi uyarınca “alt sınırdan” denilmek suretiyle 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca neticeten 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

TCK’nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ikinci ve üçüncü fıkraları;

“Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiş olup üst sınırı 2 yıl hapis cezasını gerektiren trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunda cezanın alt sınırı TCK’nın 49. maddesinin birinci fıkrasındaki “Süreli hapis cezası kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz.” düzenlemesi uyarınca 1 ay hapis cezasıdır.

Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığını belirterek takdirini ne şekilde kullanacağını açıkça ifade eden Yerel Mahkemenin, temel hapis cezasını belirttiği takdirin üzerinde 1 ay yerine 3 ay olarak belirlemesi sanık aleyhine bir durum oluşturmakta olup buradaki hukuka aykırılığın, esaslı bir konuya ilişkin olması nedeniyle bu hususun kanun yararına bozmaya konu edilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, Özel Dairece kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve kanun yararına bozma konusunda bir karar verilmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- ALT SINIRDAN CEZA VERİLMESİ yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay CGK., E. 2023/497 K. 2024/134 T. 20.3.2024

Bir suç hakkında ilgili kanunda şikâyetle ilgili bir düzenleme olmadığında o suçun resen takibi gereken suç olduğunun anlaşılması, bir suçun basit hâlinin soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tabi olmasının nitelikli hâllerini de şikâyete tabi hâle getirmemesi, nitelikli hâllerin şikâyete tabi olup olmadığı konusunda yerleşmiş içtihatlar, Kanun gerekçeleri ve öğretide ittifakla kabul edilen görüşler karşısında; TCK’nın 105. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun nitelikli hâllerinin şikâyete tabi olduğunun açıkça düzenlenmediği gibi anılan fıkrada değişiklik yapan 5377 sayılı Kanun’un 13. maddesine ilişkin teklif gerekçesinde de cinsel taciz suçunun nitelikli unsurlarının gerçekleştiği durumlarda, soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olmadığının belirtildiği anlaşıldığından, TCK’nın 105. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun nitelikli hâllerinin gerçekleştiği durumlarda, soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olmadığı kabul edilmelidir.

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- SUÇUN NİTELİKLİ HALLERİNİN ŞİKAYETE TABİ OLMAMASI yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay CGK., E. 2021/391 K. 2024/128 T. 20.3.2024

Bu düzenlemelerden hareketle ve bu konuda uygulamada oluşan tereddütlerin giderilip yeknesak bir uygulamanın sağlanabilmesi için, herhangi bir malullüğü bulunmayan çocukların mağdur oldukları suçlara ilişkin olarak beyanda bulundukları tarihte 15 yaşından küçük olmaları hâlinde ceza muhakemesinde davaya katılma bakımından ayırt etme gücüne sahip olmadıkları, 15 yaşından büyük olmaları hâlinde ise bu yeteneğe sahip oldukları kabul edilmelidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 56-156 sayılı kararında 14 yaşındaki, 27.01.2009 tarihli ve 145-8 sayılı kararında da 10 yaşını tamamlamayan küçüğün cinsel istismar suçunda katılma açısından ayırt etme gücünün bulunmadığına karar verilmiştir.

Katılma konusunda ayırt etme gücüne sahip olmayan küçük veya kısıtlının kanuni temsilcisinin iradesi ile mağdura CMK’nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilinin iradesi çeliştiği takdirde hangisinin iradesine üstünlük tanınacağının belirlenmesine gelince;

Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 56-156 sayılı kararında 14 yaşındaki, 27.01.2009 tarihli ve 145-8 sayılı kararında ise 10 yaşını tamamlamayan küçüğün cinsel istismar suçu bakımından davaya katılma noktasında ayırt etme gücünün bulunmadığı ve çocuk ile görevlendirilen vekilin iradesinin uyuşmaması hâlinde CMK’nın 234/2. maddesi uyarınca kendisi için görevlendirilen vekilin iradesine üstünlük tanınması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- DAVAYA KATILMA yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay CGK., E. 2023/258 K. 2024/141 T. 27.3.2024

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcılık yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapmaları belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı kararında da, aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği belirtilmiştir. Bu noktada sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup hâkim, olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat saptamalı ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmî belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama hâlinde ise mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI- BELGEDE SAHTECİLİK yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.

Yargıtay 7. CD., E. 2019/10178 K. 2024/1009 T. 7.2.2024

Esas hükümle birlikte Yargıtay’ın temyiz incelemesine tabi tutulan müsadere kararının, aynı davanın konusunu oluşturan suça doğrudan bağlı olduğu hallerde suça ilişkin mahkumiyet hükmü bozulduğunda, bu hükme bağlı olarak verilen müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının onanması ya da düzeltilerek onanması mümkün değildir. Nitekim doktrindeki görüşler ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları da bu yöndedir. Hükmün bozulması durumunda hüküm tümüyle ortadan kalkar, kısmi kesinleşme olmaz. (Nurullah Kunter, Temyiz Kanunyolunda Reform, Cumhuriyetin Ellinci Yılında Ceza Adalet Reformunun İlkeleri Sempozyumu Kanun Yolları, İstanbul 1973, s 97; Feridun Yenisey, Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin, 5. Baskı, Ankara, Ekim 2017, s. 963; Veli Özer Özbek, M. Nihat Kanbur, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin, Ankara 2011, s. 733). Bir karar bozulmakla tümüyle ortadan kalkmış ve hukuki gerekliliğini yitirmiş olacağından mahkeme bozmaya uyarsa yeni bir hüküm kurmak zorundadır. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.11.1994 tarih ve 1994/5-262/280 E-K; 26.12.1994, 1994/1-350/375 E-K). Yukarda anlatılan doktrindeki görüşler ve Ceza Genel Kurulu kararlarına göre, özetle, bir karar hangi nedenle ve ne yönde bozulursa bozulsun tümüyle ortana kalkacak ve hukuki sonuç doğurma özelliğini kaybedecektir. Yine; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarih ve 2014/66-365 E-K sayılı ilamı ile birçok ilamında, Dairemiz ile diğer Ceza Dairelerinin ilamlarında belirtildiği gibi müsadere kararı bir güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçasını oluşturmaktadır. Müsadere kararı esas hükme konu suç ile doğrudan ilişkili ise, yani incelemeye konu dosyada olduğu gibi suçta kullanılan aracın müsaderesi işlenen suça bağlı olarak talep edilmişse, mahkemenin kurmuş olduğu hüküm bir bütün olup, bozma kararı verilmesi halinde hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacak, yerel mahkeme ya da istinaf ceza dairesince bozma sonrası yapılacak yargılamada müsadere ile ilgili yeniden değerlendirme yapılarak bu konuda da karar verilecektir. Müsadere kararı esas hükme konu suç ile doğrudan ilişkili ise ancak asıl suç ve hükümle birlikte sonuç doğurabilir. Bu halde sadece müsaderenin infazı mümkün değildir. Hükmün bölünmek suretiyle, asıl suç ve hükümle birlikte sonuç doğuran müsadere ile ilgili fıkranın onanması, hükmün diğer kısımlarının bozulması halinde yerel mahkeme ya da istinaf ceza dairesi kararının ceza ve güvenlik tedbiri olarak birbirinden ayrıştırılması sonucunu doğuracaktır. Bunların yanı sıra 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 54/3. maddesinde belirtildiği gibi müsadere kararının verilip verilmeyeceği mahkemenin takdirine bırakılan hallerde ki, dosyamızdaki müsadere hususu hakimin takdirinde olup, takdir yetkisinin ve mahkemenin direnme hakkının elinden alınması sonucuna neden olacaktır. Bunun tek istisnası müsadere kararı esas hükme konu suç ile doğrudan ilişkili olmayıp müsadere konusu eşyanın üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımının suç oluşturmasıdır. Tüm bu anlatılanlar dikkate alındığında hükmün suçta kullanılan araçların müsaderesine yer olmadığına ilişkin kısmının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.

YARGITAY KARARI- KISMİ KESİNLEŞME yazısı ilk önce İRİS HUKUK BÜROSU üzerinde ortaya çıktı.